ความเหงา... ที่อบอุ่น!
ขอบคุณฟ้า!
7 สิงหาคม 09 ช่วงเวลาน่าจดจำ
เดิมพันด้วยทั้งหมดของหัวใจ!
ของขวัญจากฟ้า…2
ของขวัญจากฟ้า…
เป้าหมายชัดเจน.. ตามคืนอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต!
การเดินทางของเวลา กับหนึ่งปีในเมล์เบิร์น!
บ๊ายบายย.. ชาวไดอารี่
งานเลี้ยงขับไล่ที่อัมพวา
ใกล้ถึงเวลาแล้ว!
หายป่วยก็ซ่าเลย...(คิดถึงนะ)
ป่วยอีกแล้ว... เซ็งโว้ยยย!
ทำไมเวลา…ถึงไม่รักษาแผลใจ???
พาเพื่อนช็อปปิ้ง!
ไหว้องค์พระราหู..สมใจแล้ว
อยากบอกให้รู้ว่า “เจ้าโง่” คนนี้คิดถึงจัง!
แบบนี้เรียกดวงไม่ดีรึเปล่า?
อิ่มบุญ!
1เม.ย.ดีเดย์ ..ปฏิบัติการเปลี่ยนแปลงชีวิต!
เกลียดวันวาเลนไทน์!
ไม่ใช่เพราะเหงา.. แต่เป็นเพราะรัก!
ทริปเขาใหญ่-ไร่ทองสมบูรณ์
เพื่อสนิทจากอังกฤษ
ตาบอดสี ..เอาจริงดิ!
คำแนะนำสำหรับผู้ไปงานแต่งงาน...
มังกร.. จอมแสบ!
2เดือนแล้ว!
โชกุน.. เจ้าหมูอ้วน!
คำเตือนของคนอกหัก! (เล่าจากประสบการณ์จริง)
ถูกล๊อตเตอรี่&เคลียดมากไปหน่อย
ยิ้มไว้พวก..
ความเหงาจู่โจม!
อีเมล์ฉบับเดียวของเธอ!
เริ่มงานวันแรกของปี.. สมาธิเต็มเปี่ยม!
อกหัก รักคุด ถอนฟันคุดซะเลย..
จบแล้วจริงๆ.. โสดแบบไม่ตั้งใจ!
บุญหรือบาปละนี่!
เขาเต่า-วัดประยูรฯ




1เม.ย.ดีเดย์ ..ปฏิบัติการเปลี่ยนแปลงชีวิต!

 

 

วันที่ 1 เม.ย.นี้ ผมจะไปแล้วครับ ..ไม่ได้ลาโลกนี้หรอกนะ แต่แค่บอกลาประเทศไทยชั่วคราว เพื่อไปเรียนภาษาที่ออสเตรเลีย ณ เมืองเมล์เบิร์น ที่เลือกเมืองนี้เพราะอย่างน้อยก็มีญาติอยู่ที่นั่น แต่ไม่ได้อยู่กับเขาอ่ะครับ ผมแยกมาอยู่คนเดียวเพียงลำพัง

 

ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องไปใช้ชีวิตในต่างแดนเพียงลำพัง และก็ไม่เคยมีเรื่องพวกนี้อยู่ในหัวด้วย จำได้ว่าตอนเพิ่งเรียนจบใหม่ๆ แม่เคยบอกว่าอยากให้ไปเรียนภาษาที่ต่างประเทศ เพราะภาษาผมอ่อนหัดมาก ถึงตอนนี้ก็ยังอ่อนหัดอยู่ แล้วแบบนี้จะอยู่คนเดียวในต่างแดนได้มั๊ยนี่ ^^

 

ทำไงได้ละครับ ตอนนี้ถึงอยู่เมืองไทยไป ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น อาศัยจังหวะที่เป็นโสดนี่ละ เปลี่ยนแปลงชีวิตและอัพเกรดภาษาของตัวเองดู   มีคนบอกว่าภาษาอังกฤษเรียนที่เมืองไทยก็ได้ มันก็จริงครับ.. แต่สำหรับผมแล้วคงไม่ได้ เพราะฟันธงเลยว่าต้องมีเรื่องให้โดดเป็นประจำแน่ๆ   ถ้าเป็นอย่างนั้นเมื่อไรจะเก่งกับเขาซักที 

 

อย่างนี้ละครับจังหวะชีวิตคนเรามันไม่แน่ไม่นอน.. 3 เดือนก่อน ยังไม่มีเรื่องเรียนอยู่ในหัวด้วยซ้ำ  วันที่ตัดสินใจ คือ วันที่อยากไปจากประเทศไทยให้เร็วที่สุด ไม่อยากเห็นสภาพตัวเองในแบบนี้ ..ถนนที่เคยขับรถไปด้วยกัน สถานที่ๆ เคยทานข้าวด้วยกัน ห้างที่เคยเดินเล่นซื้อของด้วยกัน แม้แต่บ้านในบ้านของผม ที่ที่เรานั่งคุยหยอกล้อกันประจำ หรือกระทั่งในรถซึ่งเธอจะแอบงีบหลับประจำตอนที่ผมขับรถ

 

..วันนี้ไม่มีเธอเดินร่วมทางในชีวิตแล้ว ตัวผมเองก็ไม่ต่างจากหลอดไฟที่แผงวงจรเชื่อมต่อไม่ครบ ..จากหลอดไฟที่เคยส่องสว่างเต็มกำลัง มาวันนี้มันปล่อยเพียงแสงสลัวชวนหดหู่  ...จากผู้ชายที่เคยมั่นใจในตัวเองเต็มร้อย มาวันนี้ความมั่นใจมันสูญสิ้นไปหมดแล้ว

 

ทุกคนที่ทราบข่าว มักจะถามว่าไปนานแค่ไหน.. ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าจะไปอยู่นานแค่ไหน ตั้งใจว่าจะอยู่จนกว่าภาษาจะแน่น แต่หลังคุยกับออฟฟิศเรื่องนี้ หัวหน้าบอกให้ทำเรื่องดรอปงานไว้ 1 ปี พร้อมกับยื่นข้อเสนอที่เขาไม่อยากให้ผมปฎิเสธ(เป็นความลับบอกไม่ได้งับ^^’)

 

ใจจริงก็อยากปฎิเสธ เพราะไม่อยากเอามาเป็นข้อผูกมัดตัวเอง กลัวว่าถ้าอยู่นั่นแล้วโอเคก็ไม่อยากกลับ แต่อีกใจก็อยากแค่ดรอปงานไว้ก่อน เผื่อกลับมาอย่างน้อยก็ได้ทำงานที่เดิม ซึ่งทำแล้วก็สบายใจ หัวหน้าดี เพื่อนร่วมงานดี อยู่แล้วแฮปปี้ เพียงแต่ข้อเสนอที่เขาหยิบยื่นมาทำให้ยังไงก็ต้องกลับในอีก 1 ปีข้างหน้า   ตัวผมเองก็ยังไม่ตัดสินใจกับเรื่องนี้ เฮ้อออ!

 

ยังไงก็ตาม 1 เม.ย. นี้ ยังคงเป็นวันดีเดย์ กับปฏิบัติการ.. ปฎิวัติตัวเองครั้งใหญ่!  

 

 

     Share

<< เกลียดวันวาเลนไทน์!อิ่มบุญ! >>

Posted on Mon 18 Feb 2008 0:19

มีแต่การเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงเท่านั้นจึงจะสามารถค้นพบสิ่งใหม่ๆได้
rtk01   
Mon 18 Feb 2008 11:39 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh