อดทนอีกนิด
09/09/09-รักเรา9ต่อไป
ของขวัญวันเกิด
อยากกลับบ้าน!
สายรุ้ง ณ เมล์เบิร์น!
'ระยะทาง' กับ 'ความคิดถึง'
'เวลา' กับ 'ความผูกพันธ์'
อีกหนึ่ง 'มุม' ของความรัก!
ความเหงา... ที่อบอุ่น!
ขอบคุณฟ้า!
7 สิงหาคม 09 ช่วงเวลาน่าจดจำ
เดิมพันด้วยทั้งหมดของหัวใจ!
ของขวัญจากฟ้า…2
ของขวัญจากฟ้า…
เป้าหมายชัดเจน.. ตามคืนอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต!
การเดินทางของเวลา กับหนึ่งปีในเมล์เบิร์น!
บ๊ายบายย.. ชาวไดอารี่
งานเลี้ยงขับไล่ที่อัมพวา
ใกล้ถึงเวลาแล้ว!
หายป่วยก็ซ่าเลย...(คิดถึงนะ)
ป่วยอีกแล้ว... เซ็งโว้ยยย!
ทำไมเวลา…ถึงไม่รักษาแผลใจ???
พาเพื่อนช็อปปิ้ง!
ไหว้องค์พระราหู..สมใจแล้ว
อยากบอกให้รู้ว่า “เจ้าโง่” คนนี้คิดถึงจัง!
แบบนี้เรียกดวงไม่ดีรึเปล่า?
อิ่มบุญ!
1เม.ย.ดีเดย์ ..ปฏิบัติการเปลี่ยนแปลงชีวิต!
เกลียดวันวาเลนไทน์!
ไม่ใช่เพราะเหงา.. แต่เป็นเพราะรัก!
ทริปเขาใหญ่-ไร่ทองสมบูรณ์
เพื่อสนิทจากอังกฤษ
ตาบอดสี ..เอาจริงดิ!
คำแนะนำสำหรับผู้ไปงานแต่งงาน...
มังกร.. จอมแสบ!
2เดือนแล้ว!
โชกุน.. เจ้าหมูอ้วน!
คำเตือนของคนอกหัก! (เล่าจากประสบการณ์จริง)
ถูกล๊อตเตอรี่&เคลียดมากไปหน่อย




หายป่วยก็ซ่าเลย...(คิดถึงนะ)

 วันเสาร์ที่ผ่านมาป่วยนอนซมอยู่กับบ้านตลอดทั้งคืน เรียกว่านอนกันมาราธอนเลย นอนมันตั้งแต่ 1 ทุ่มกว่าๆ ตื่นมาอีกทีเที่ยงคืน แล้วนอนต่ออีกตอนตี 1 เศษ คราวนี้รู้สึกตัวอีกทีก็เที่ยววันเข้าไปละ  โอ้โห นอนอึดจริงๆ เรา ^^

 

อาการป่วยครั้งนี้หนักกว่าครั้งที่แล้วมาก เพราะหนาวจนรู้สึกว่าสั่นไปทั้งตัว ปวดหัวจนแทบจะระเบิด นึกว่าตัวเองจะตายแล้ว แหะๆ

 

...รู้เลยทำไมเขาถึงบอกกันว่า เวลาอกหักให้รักตัวเองไว้มากๆ เพราะถ้าป่วยขึ้นมา “คุณ” จะต้องดูแลตัวเอง หายากินเอง หาผ้ามาประคบหัวเพื่อคลายร้อนเอง และก็ตื่นมาห่มผ้าห่มให้ตัวเองกลางดึกเมื่อรู้สึกตัวว่าหนาวเพราะผ้าเลื่อนหลุดไป 

 

ยังดีที่อยู่บ้านจึงมี “แม่” และ “ปะป๊า” อันแสนประเสริฐคอยหาข้าวหาปลาให้กิน ไม่งั้นแย่แน่ๆ  เพราะแรงจะเดินยังไม่มีเลย แถมเดินทีแต่ละก้าวเป็นปวดหัวจี๊ดดดดด  ทรมานสุดๆ (แต่ก็ไม่เท่าคิดถึงเธอ ^^’)

 

ไม่ชอบเวลาป่วยเลย เพราะป่วยทีไรยิ่งคิดถึงเธอคนนั้นมากขึ้น ปกติเวลาป่วยเธอจะคอยดูแลผมตลอด คอยปฐมพยาบาลอยู่ข้างๆ คอยหาข้าวหาปลาให้กิน คอยปลุกมากินยาตอนดึกๆ แล้วเปลี่ยนคลูแพ็กให้เมื่อมันเริ่มอุ่น คอยเอาปรอทวัดไข้ดูว่าเริ่มลดลงรึยัง

 

. ..เฮ้ออ! อยากตะโกนบอกเธอดังๆ ว่า  คิดถึงงงงงง  รักษาสุขภาพด้วยยยยย  ได้ยินไหมเอ่ยยยยยย   วู้ววววววว!

 

พอตื่นมาวันอาทิตย์ ค่อยยังชั่วขึ้นก็ออกร่อนเลย ไปทำธุระจ่ายค่าโทรศัพท์ ซื้อของจำเป็นต้องใช่เพิ่มเติม  กลับถึงบ้านเย็นๆ  ก็นอนดูหนังไปเรื่อยๆ แต่ตกกลางคืนนี่สิ นอนไม่หลับ!!!

 

...ตั้งใจจะนอนตั้งแต่ ตี 1 แต่นอนดิ้นไปดิ้นมากว่าจะหลับเล่นเข้าไป 6 โมงเช้า นอนคิดโน่นคิดนี่ทั้งคืนเลย กลุ้มมม... พอ 9 โมงกว่า ก็ต้องปลุกตัวเองให้ตื่นไปทำงานแล้ว   ทำงานไปก็ง่วงๆ ไป

 

 ตกเย็นเพื่อนชวนตีแบดอีก  ตอนแรกว่าจะไม่ตี แต่แบบนานๆ คอร์ทจะว่างก็เอาซะหน่อย  ตีไปแป๊บเดียวเหงื่อไหลท่วมตัวเลย รู้สึกว่าเหนื่อยมากๆ กลับถึงบ้านเลยเพลียๆ  ณ เวลาที่อัพไดอยู่นี่ เป็นเวลา 00.30 น.  ง่า... ไปนอนดีกว่า ^^

 

ปล.ใครก็ได้ฝากบอกเธอทีว่า “คิดถึงจัง”  ไปละ ^^     

     Share

<< ป่วยอีกแล้ว... เซ็งโว้ยยย!ใกล้ถึงเวลาแล้ว! >>

Posted on Tue 11 Mar 2008 13:35

เพลงเพราะจัง
อ้อมแอ้ม   
Wed 19 Mar 2008 18:49 [3]

หายป่วยแล้ไปซ่าส์ต่อที่ไหนหล่ะจ๊ะ
ไปด้วยคนดิดิ

อิอิ
   
Mon 17 Mar 2008 15:27 [2]

ก็ยังคงคิดถึง

ก็คิดถึงต่อไป

อย่าปิดกั้นความรู้สึกตัวเอง

ความรู้สึกเป็นของเรา

ใครจะรู้ดีและเข้าใจไปกว่าเราอีก

จิงป่าว???
   
Thu 13 Mar 2008 11:06 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh