NuNan In Melbourne (5)
NuNan In Melbourne (4)
NuNan In Melbourne (3)
Nunan in Melbourne (2)
NuNan In Melbourne (1)
อดทนอีกนิด
09/09/09-รักเรา9ต่อไป
ของขวัญวันเกิด
อยากกลับบ้าน!
สายรุ้ง ณ เมล์เบิร์น!
'ระยะทาง' กับ 'ความคิดถึง'
'เวลา' กับ 'ความผูกพันธ์'
อีกหนึ่ง 'มุม' ของความรัก!
ความเหงา... ที่อบอุ่น!
ขอบคุณฟ้า!
7 สิงหาคม 09 ช่วงเวลาน่าจดจำ
เดิมพันด้วยทั้งหมดของหัวใจ!
ของขวัญจากฟ้า…2
ของขวัญจากฟ้า…
เป้าหมายชัดเจน.. ตามคืนอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต!
การเดินทางของเวลา กับหนึ่งปีในเมล์เบิร์น!
บ๊ายบายย.. ชาวไดอารี่
งานเลี้ยงขับไล่ที่อัมพวา
ใกล้ถึงเวลาแล้ว!
หายป่วยก็ซ่าเลย...(คิดถึงนะ)
ป่วยอีกแล้ว... เซ็งโว้ยยย!
ทำไมเวลา…ถึงไม่รักษาแผลใจ???
พาเพื่อนช็อปปิ้ง!
ไหว้องค์พระราหู..สมใจแล้ว
อยากบอกให้รู้ว่า “เจ้าโง่” คนนี้คิดถึงจัง!
แบบนี้เรียกดวงไม่ดีรึเปล่า?
อิ่มบุญ!
1เม.ย.ดีเดย์ ..ปฏิบัติการเปลี่ยนแปลงชีวิต!
เกลียดวันวาเลนไทน์!
ไม่ใช่เพราะเหงา.. แต่เป็นเพราะรัก!
ทริปเขาใหญ่-ไร่ทองสมบูรณ์
เพื่อสนิทจากอังกฤษ
ตาบอดสี ..เอาจริงดิ!
คำแนะนำสำหรับผู้ไปงานแต่งงาน...




เป้าหมายชัดเจน.. ตามคืนอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต!

วันนี้เมื่อ 6 ปีที่แล้ว เป็นวันที่ผมเปิดใจยอมรับผู้หญิงคนนึงเข้ามาในชีวิต โดยมอบสถานะ “แฟน” ให้กับเธอคนนั้น หลังจากนั้นผมก็พบว่าตัวเองกำลังตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ จนคิดว่าใช่แล้วละ... เธอคืออีกครึ่งหนึ่งของชีวิตผม!

 

วันนั้นเป็นวันที่ผมจะไปทำใบขับขี่ใบใหม่ หลังจากที่ทำมันหายไปหลายปี เธอคนนั้นอาสาที่จะเดินทางไปเป็นเพื่อน แต่เนื่องจากบ้านเธออยู่ค่อนข้างไกล  แล้วสถานที่ๆ จะไปก็ไกลจากบ้านผมเอามากอยู่  ผมจึงบอกเธอไปว่าไม่เป็นไร ผมไปคนเดียวได้ แต่เธอดึงดันที่จะไปด้วย

 

เช้าวันนั้นผมตื่นตั้งแต่หกโมงเช้า จัดการธุระตัวเองเสร็จออกจากบ้านมายังไม่ทันเจ็ดโมงดี ก็พบเธอคนนั้นยืนรออยู่หน้าบ้าน เธอบอกว่ายืนรออยู่นานแล้วตั้งแต่เช้า  ..มารู้ทีหลังว่าเธอไม่ได้นอนเลยทั้งคืน เพราะกลัวว่าจะตื่นสายแล้วไปเป็นเพื่อนผมไม่ทัน

 

นั่น คือ ความประทับใจแรกเริ่มที่ทำให้ผมเปิดใจรับเธอเข้ามา และเธอก็ทำให้ผมตกหลุมรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ นับแต่นั้น

 

เพียงแต่ไม่รู้ว่า เพราะ “โชคชะตา” ที่ถูกลิขิตไว้ หรือ “จังหวะชีวิต” ที่พลิกผัน ทำให้เธอเลือกเดินออกไปจากชีวิตผม จนเราทั้งคู่ต้องแยกจากกัน อยู่ไกลกันคนละฟากฟ้า

 

ช่วงเวลากว่าหนึ่งปีเศษ ที่เราห่างกันแบบข้ามทวีป ผมเฝ้าแต่คิดและถามตัวเองอยู่ตลอดว่าจะเอายังไงต่อไปดีกับเส้นทางชีวิตในวันข้างหน้า…  ถึงตอนนี้ผมได้คำตอบที่ชัดเจนแล้ว

 

คำตอบของผมคือ ...เมื่อถึงกำหนดต้องกลับไทย ผมจะกลับไปตามอีกครึ่งหนึ่งของชีวิตที่หายไปคืนมา!

     Share

<< การเดินทางของเวลา กับหนึ่งปีในเมล์เบิร์น!ของขวัญจากฟ้า… >>

Posted on Wed 29 Apr 2009 8:44

จำเค้าได้ป่ะน๊า ฮี่ๆ

อืม...
มีเป้าหมาย ชัดเจนอย่างนี้
รับรอง..ชัวร์ๆ

เอ๊ะ..ยังไม่กลับมาอีกเหรอคะ ?

*0*
kL   
Wed 29 Apr 2009 13:02 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh