รึจะ “เบญจเพศ” อีกรอบ!!!
ความรู้สึกมันบอกว่า...
NuNan In Melbourne (End)
Nunan in Melbourne(8)
NuNan In Melbourne (7)
NuNan In Melbourne (6)
NuNan In Melbourne (5)
NuNan In Melbourne (4)
NuNan In Melbourne (3)
Nunan in Melbourne (2)
NuNan In Melbourne (1)
อดทนอีกนิด
09/09/09-รักเรา9ต่อไป
ของขวัญวันเกิด
อยากกลับบ้าน!
สายรุ้ง ณ เมล์เบิร์น!
'ระยะทาง' กับ 'ความคิดถึง'
'เวลา' กับ 'ความผูกพันธ์'
อีกหนึ่ง 'มุม' ของความรัก!
ความเหงา... ที่อบอุ่น!
ขอบคุณฟ้า!
7 สิงหาคม 09 ช่วงเวลาน่าจดจำ
เดิมพันด้วยทั้งหมดของหัวใจ!
ของขวัญจากฟ้า…2
ของขวัญจากฟ้า…
เป้าหมายชัดเจน.. ตามคืนอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต!
การเดินทางของเวลา กับหนึ่งปีในเมล์เบิร์น!
บ๊ายบายย.. ชาวไดอารี่
งานเลี้ยงขับไล่ที่อัมพวา
ใกล้ถึงเวลาแล้ว!
หายป่วยก็ซ่าเลย...(คิดถึงนะ)
ป่วยอีกแล้ว... เซ็งโว้ยยย!
ทำไมเวลา…ถึงไม่รักษาแผลใจ???
พาเพื่อนช็อปปิ้ง!
ไหว้องค์พระราหู..สมใจแล้ว
อยากบอกให้รู้ว่า “เจ้าโง่” คนนี้คิดถึงจัง!
แบบนี้เรียกดวงไม่ดีรึเปล่า?
อิ่มบุญ!
1เม.ย.ดีเดย์ ..ปฏิบัติการเปลี่ยนแปลงชีวิต!




ความเหงา... ที่อบอุ่น!

สำหรับคนที่ “ใช้ชีวิตอยู่ต่างแดน” หากลองได้เจอเพื่อนฝูงผ่านทาง MSN ...คำถาม “ท็อปฮิต” ที่มักเจอคงหนีไม่พ้นคำถามที่ว่า “เหงา” ไหม???

 

ผมเองมาอยู่ “เมล์เบิร์น” ได้ปีเศษ โดนคำถามนี้ยิงใส่จากเพื่อนๆ มากกว่าครึ่งร้อยเห็นจะได้ ...ทุกครั้งผมจะตอบไปว่า “ก็นิดหน่อยละ”

 

...ทั้งที่ในใจลึกๆ แล้ว “โครตจะเหงา” เลย...  เรียกว่า “ความเหงา” ถูกแปรเปลี่ยนเป็น “เพื่อนสนิท” ผมไปแล้วละมั้ง!

 

เพียงแต่หากวิเคราะห์เจาะลึกถึง “ความเหงา” แล้วละก็...  ต้องบอกว่ามี “หลายอารมณ์” มาก!!!

 

ความเหงาในช่วงแรกที่ผมมาที่นี่

 

...เป็นความเหงาที่ “อ้างว้างเปล่าเปลี่ยว”

 

...เป็นความเหงาในอารมณ์ที่ “หดหู่กับชีวิต”

 

...เป็นความเหงาที่ “โดดเดี่ยว”

 

...เป็นความเหงาของ “คนบาดเจ็บจากความรัก”  

 

ผม “ทรมาน” กับความเหงาแบบนี้มาปีเศษ เคยคิดขนาดว่าคง “ไม่อาจหลุดพ้น” จากมันไปได้!!?

 

กระทั่ง “นู๋แนน” ปาดเข้ามาในชีวิต!

 

ที่ต้องใช้คำว่า “ปาด” เพราะเธอบุกเข้ามาในชีวิตผมอย่าง “รวดเร็ว” จนแทบไม่ทันได้ตั้งตัว!

 

มารู้สึกตัวอีกที เธอได้ “กลบความเศร้า” ในตัวผม  แปรเปลี่ยนเป็น “ความสดใส” ไปเรียบร้อยแล้ว...

 

แต่เจ้า “ความเหงา” นี่สิ... มันยังคงเกาะแน่นอยู่กับตัวผม  อาจเพราะเราทั้งคู่อยู่ไกลกันด้วยละมั้ง!

 

เพียงแต่ “อารมณ์” ของ “ความเหงา” มันเปลี่ยนไป...

 

จากที่เคยรู้สึก “เหงา” เพราะ “อ้างว้าง”

 

....กลายเป็น “ความเหงา” ที่ “อบอุ่น”

 

...เป็น “ความเหงา” ที่ “ไม่โดดเดี่ยว”

 

...เป็น “ความเหงา” ในอารมณ์ที่ “สดใส”

 

...เป็น “ความเหงา” ที่ “ชุ่มช่ำไปด้วยความรัก”

 

ขอบคุณที่ “เธอ” ทำให้ “มุมของความรัก” กลับมาอยู่ในมุมของ “ความสุข” ซึ่งผมจำไม่ได้แล้วว่า นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยได้สัมผัสกับมัน!!! 

 

...ผมเองได้สัญญากับเธอไว้ว่าจะดูแลเธออย่างดีเช่นกัน!

 

 

ความเหงา ที่อบอุ่น
ความเหงา ที่อบอุ่น ความเหงา ที่อบอุ่น ความเหงา ที่อบอุ่น ความเหงา ที่อบอุ่น

ให้ฉันดูแลเธอ - แหนม รณเดช

     Share

<< ขอบคุณฟ้า!อีกหนึ่ง 'มุม' ของความรัก! >>

Posted on Thu 13 Aug 2009 22:25

บางทีความห่างไกลก็ทำให้คนเรารักกันมากขึ้น สู้ๆนะคะ
n&b   
Fri 14 Aug 2009 14:34 [2]

ความเหงาที่อบอุ่น

น่ารักดีนะ

^____^
WaWa^___^   
Thu 13 Aug 2009 22:49 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh