รึจะ “เบญจเพศ” อีกรอบ!!!
ความรู้สึกมันบอกว่า...
NuNan In Melbourne (End)
Nunan in Melbourne(8)
NuNan In Melbourne (7)
NuNan In Melbourne (6)
NuNan In Melbourne (5)
NuNan In Melbourne (4)
NuNan In Melbourne (3)
Nunan in Melbourne (2)
NuNan In Melbourne (1)
อดทนอีกนิด
09/09/09-รักเรา9ต่อไป
ของขวัญวันเกิด
อยากกลับบ้าน!
สายรุ้ง ณ เมล์เบิร์น!
'ระยะทาง' กับ 'ความคิดถึง'
'เวลา' กับ 'ความผูกพันธ์'
อีกหนึ่ง 'มุม' ของความรัก!
ความเหงา... ที่อบอุ่น!
ขอบคุณฟ้า!
7 สิงหาคม 09 ช่วงเวลาน่าจดจำ
เดิมพันด้วยทั้งหมดของหัวใจ!
ของขวัญจากฟ้า…2
ของขวัญจากฟ้า…
เป้าหมายชัดเจน.. ตามคืนอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต!
การเดินทางของเวลา กับหนึ่งปีในเมล์เบิร์น!
บ๊ายบายย.. ชาวไดอารี่
งานเลี้ยงขับไล่ที่อัมพวา
ใกล้ถึงเวลาแล้ว!
หายป่วยก็ซ่าเลย...(คิดถึงนะ)
ป่วยอีกแล้ว... เซ็งโว้ยยย!
ทำไมเวลา…ถึงไม่รักษาแผลใจ???
พาเพื่อนช็อปปิ้ง!




อยากกลับบ้าน!

 

 

อีกไม่กี่เดือนก็จะครบปีครึ่งกับการใช้ชีวิต “ดิ้นรน” อยู่ใน “เมลเบิร์น” ...บอกได้เลยว่าตั้งแต่เกิดมาไม่เคยห่างบ้านมาไกลและนานขนาดนี้เลย  ...คิดถึงมาก!

 

คิดถึงแม่  คิดถึงป๊า  คิดถึงน้องๆ และหลานๆ ทุกคน... อีกไม่กี่เดือนก็คงได้เจอกันแล้ว เย้ๆๆ

 

แต่ตอนนี้สิ... จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว อยากกลับบ้านเหลือเกิน!!!

 

เพียงแต่บางอย่างก็ไม่สามารถที่จะตามใจตัวเองไปได้ทุกเรื่อง... ถึงแม้อยากกลับแต่ก็ติดปัญหาบางอย่างที่ไม่สามารถจะกลับได้ ทั้งเรื่องเรียนและสัญญาบ้านพักที่นี่

 

ถ้ากลับไปตอนนี้แทนที่จะได้ กอดแม่ กอดป๊า กอดหลานๆ และ ทักทายน้องๆ ทุกคน... แต่อาจจะถูกป๊าเตะส่งกลับมาก็ได้ แหะๆ  ก็จ่ายค่าเรียนไปตั้งเยอะแล้วนี่ 

 

ได้แต่คิดในใจ เอาน๊า...  อีกไม่กี่เดือนเอง ทนๆ เอาว๊ะ!!

 

ว่าไปแล้วชีวิตคนเรามันผกผันตลอด จำได้ว่าเมื่อตอนต้นปี อารมณ์อยากกลับบ้านแทบจะไม่มีในหัวเลย ตอนนั้นอยากใช้ชีวิตหลักลอย ปล่อยอารมณ์ พักจิตใจ แบบว่าอยู่ไปวันๆ

 

แต่ ณ เวลานี้ ...ใจอ่ะอยู่ กรุงเทพฯ แล้ว!!!

 

มีเพื่อนๆ ที่นี่เคยถามว่า ทำไมไม่คิดเรียนในสายที่สามารถขอถือ “สัญชาติ” ของคนที่นี่ได้ ถ้าทำได้ก็จะสามารถทำเงินได้เยอะกว่าอยู่ที่เมืองไทยเยอะ  

 

...แต่จากประสบการณ์กว่าหนึ่งปีที่ผ่านมา บอกได้เลยว่า ที่นี่ไม่ใช่ที่ๆ ผมควรอยู่ ผมมีอาชีพที่ผมรักและไม่คิดจะทิ้งมันอยู่แล้ว เพียงแต่ตอนนี้แค่อยากดรอปเพื่อพักผ่อนจิตใจเท่านั้น

 

ตอนนี้ผมพร้อมแล้วที่จะกลับไปลุยงานหนัก งานที่เป็นตัวตนแท้จริงของผม!!!

 

...ที่สำคัญตอนนี้มี “คนที่กำลังรอผมกลับ” เพิ่มอีกหนึ่งคน และเธอคนนั้นก็เป็นปัจจัยเร่งหนึ่งที่ทำให้ผมอยากกลับบ้านแล้ว

 

รอหน่อยนะคร้าบบบ “นู๋แนน” อีกไม่นานเราคงได้เจอกัน!!!

 

 

     Share

<< สายรุ้ง ณ เมล์เบิร์น!ของขวัญวันเกิด >>

Posted on Fri 28 Aug 2009 8:27

ดีใจด้วย ที่พบรักซะที
ความรักไม่สามาสัมผัสด้วยมือ แต่สัมผัสได้ด้วยใจ
Open Heart   
Tue 1 Sep 2009 0:44 [2]

บางทีคนเราก็อยากใช้อารมณ์เหนือเหตุผล .. แต่สุดท้ายเราก็ต้องกลับมาเลือกเหตุผลมากกว่าอารมณ์อยู่ดี
n&b   
Sun 30 Aug 2009 16:00 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh