รึจะ “เบญจเพศ” อีกรอบ!!!
ความรู้สึกมันบอกว่า...
NuNan In Melbourne (End)
Nunan in Melbourne(8)
NuNan In Melbourne (7)
NuNan In Melbourne (6)
NuNan In Melbourne (5)
NuNan In Melbourne (4)
NuNan In Melbourne (3)
Nunan in Melbourne (2)
NuNan In Melbourne (1)
อดทนอีกนิด
09/09/09-รักเรา9ต่อไป
ของขวัญวันเกิด
อยากกลับบ้าน!
สายรุ้ง ณ เมล์เบิร์น!
'ระยะทาง' กับ 'ความคิดถึง'
'เวลา' กับ 'ความผูกพันธ์'
อีกหนึ่ง 'มุม' ของความรัก!
ความเหงา... ที่อบอุ่น!
ขอบคุณฟ้า!
7 สิงหาคม 09 ช่วงเวลาน่าจดจำ
เดิมพันด้วยทั้งหมดของหัวใจ!
ของขวัญจากฟ้า…2
ของขวัญจากฟ้า…
เป้าหมายชัดเจน.. ตามคืนอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต!
การเดินทางของเวลา กับหนึ่งปีในเมล์เบิร์น!
บ๊ายบายย.. ชาวไดอารี่
งานเลี้ยงขับไล่ที่อัมพวา
ใกล้ถึงเวลาแล้ว!




NuNan In Melbourne (1)

ในระหว่างที่นั่งเขียนไดอารี่อยู่นี้ “นู๋แนน” คงกำลังอยู่บนเครื่องบิน

 

ใช่ครับ... ถึงเวลาที่เธอต้องบินกลับเมืองไทยแล้ว

 

แม้ไม่อยากให้เวลานั้นมาถึง ...แต่ไม่มีใครที่อาจฝืนการเดินทางของเวลาได้!

 

ช่วง 8 วันที่ผ่านมา เป็น 8 วันที่สุดแสนประทับใจ

 

เป็น 8 วันที่เหมือนอยู่ในความฝัน เป็น 8 วันที่มิอาจมีวันไหนๆ เทียบเท่าได้

 

เรียกว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดตั้งแต่ผมมาอยู่ “เมลเบิร์น”

 

มีแต่ความรู้สึก “อบอุ่น” ...แม้อุนภูมิรอบกายจะเหน็บหนาว

 

มีแต่ความ “สดใส” ...แม้ท้องฟ้าบางคราวจะมีฝนพรำ

 

หากย้อนเวลาได้... ขอกลับไปช่วงครบรอบวันเกิดที่ผ่านมาของผมอีกครั้ง!!!

 

-/-/-/-/-

 

วันที่ 20 กันยายน 2552 เวลาโดยประมาณ 22.30 น. ตามเวลาประเทศออสเตรเลีย

 

เป็นช่วงที่ผมกำลังวุ่นอยู่กับการเก็บกวาดครัว

 

พรึบบบบ!!!  เสียงปิดสวิสต์ไฟดังขึ้น  ไฟในครัวถูกปิดลง พร้อมกับความมืดมิด

 

ซักพักเสียงเพลง แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ดังขึ้นซึ่งขับร้องโดยบรรดาเพื่อนร่วมงานในร้าน

 

เสียงเพลงมาพร้อมกับเปลวเทียนที่ส่องสว่างรำไรอยู่บนเค้กก้อนเล็กๆ

 

ผมเหลือบไปทางแสงเทียนที่มากับเค้กก้อนนั้น อาจเพราะรับรู้โดยความรู้สึกว่า ตัวผมเองนี่ละที่จะต้องเป็นคนทำให้แสงเทียนบนเค้กก้อนนั้นดับลงหลังสิ้นเสียงเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์

 

เค้กวันเกิดที่ทางเจ้าของร้านและเพื่อนๆ ร่วมงานจัดให้ผม ...ไม่ทำให้ผมประหลาดใจและเซอร์ไพร์ไปมากกว่า คนที่ถือเค้กเข้ามา

 

แม้แสงเทียนจะดูสลัว แต่อยู่ในระดับประชิดกับตัวคนถือ ทำให้ผมเห็นใบหน้าของคนผู้นั้นค่อนข้างชัดเจน เล่นเอาตัวเองอึ้งไปชั่วขณะ

 

ใช่ครับเธอผู้ถือเค้กก้อนนั้น คือ “นู๋แนน” นั่นเอง!

 

...ก่อนหน้านี้ “นู๋แนน” บอกผมว่าจะบินมาถึงนี่วันที่ 21 กันยาฯ ซึ่งเธอได้ Forward อีเมล์ตั๋วเครื่องบินที่ระบุวันเดินทางมาให้ดู พร้อมกำชับให้ผมไปรับที่สนามบิน 

 

ก่อนวันเดินทางไม่กี่วัน เธอบอกผมว่า วันที่ 20 กันยาฯ ซึ่งเป็นวันครบรอบวันเกิดผม เธอมีงานเข้าด่วน อาจไม่สามารถคุยกับผมได้ แต่ถ้ายังไงเธอจะฝากโทรศัพท์ไว้กับน้องสาว หากผมโทรไปแล้วเธอรับสายไม่ได้ก็ให้ฝากเรื่องไว้กับน้องสาว ซึ่งผมเองไม่ได้เอ๊ะใจอะไรมากนัก

 

มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เธอเดินถือเค้กเข้ามาในร้าน!!!

 

อึ้งงงง.... ไปเลยครับ!!!

 

อึ้งจริงๆ

 

ความจริงแล้ว ก่อนหน้านี้ผมก็พอเอะใจอยู่บ้างว่า “นู๋แนน” จะมีเซอร์ไพร์ในวันเกิดผม แต่ไม่คิดว่าจะมีจริง

 

ไม่คิดว่า เธอจะกล้าเดินทางมาตัวคนเดียว ติดต่อเดินเรื่อง ทำธุระจัดแจงเพื่อที่จะให้ผมมีวันอันประทับใจในวันครบรอบวันเกิดตัวเองแบบนี้... 

 

ครับ... งานที่เธอได้ใจผมไปเกินร้อย!!!

 

อยากบอกว่า... ขอบคุณมากสำหรับของขวัญอันล้ำค่าชิ้นนี้~

 

ถึงเวลานี้ผมพูดได้เต็มปากแล้วละว่า “ผมรักเธอ” 

 

     Share

<< อดทนอีกนิดNunan in Melbourne (2) >>

Posted on Mon 28 Sep 2009 22:54

น่ารักจัง
n&b   
Sun 4 Oct 2009 11:11 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh