รึจะ “เบญจเพศ” อีกรอบ!!!
ความรู้สึกมันบอกว่า...
NuNan In Melbourne (End)
Nunan in Melbourne(8)
NuNan In Melbourne (7)
NuNan In Melbourne (6)
NuNan In Melbourne (5)
NuNan In Melbourne (4)
NuNan In Melbourne (3)
Nunan in Melbourne (2)
NuNan In Melbourne (1)
อดทนอีกนิด
09/09/09-รักเรา9ต่อไป
ของขวัญวันเกิด
อยากกลับบ้าน!
สายรุ้ง ณ เมล์เบิร์น!
'ระยะทาง' กับ 'ความคิดถึง'
'เวลา' กับ 'ความผูกพันธ์'
อีกหนึ่ง 'มุม' ของความรัก!
ความเหงา... ที่อบอุ่น!
ขอบคุณฟ้า!
7 สิงหาคม 09 ช่วงเวลาน่าจดจำ
เดิมพันด้วยทั้งหมดของหัวใจ!
ของขวัญจากฟ้า…2
ของขวัญจากฟ้า…
เป้าหมายชัดเจน.. ตามคืนอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต!
การเดินทางของเวลา กับหนึ่งปีในเมล์เบิร์น!




NuNan In Melbourne (4)

หลังจาก “นู๋แนน” กลับเมืองไทยไปไม่นาน เจ้า “ความเหงา” เพื่อนสนิทของผมก็กลับมาเยือนอีกครั้ง...

 

แต่ครั้งนี้มันมีมารยาทที่ดีกว่าทุกครั้ง ...เพราะไม่มารบกวนจิตใจผมมากเกินไป

 

...และมันจะหายตัวไปทุกครั้งเมื่อผมเปิดรูป “นู๋แนน” ขึ้นมา หรือเปิดมิวสิควีดีโอที่ “นู๋แนน” ทำทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า

 

น่าแปลกใจตรงที่ว่า ครั้งนี้รู้สึกได้ถึงความ “อบอุ่น” จากเจ้า “ความเหงา”

 

...น่าแปลกใจจริงๆ

 

**************                

 

23ก.ย.52

 

วันนี้ตื่นขึ้นมาแต่เช้าเห็น “พี่บี” เก็บข้าวของทำความสะอาดที่พัก พร้อมเวฟกับข้าวที่เหลือเพื่อเป็นอาหารกลางวันให้กับเรา ดูแล้วชั่งทำหน้าที่เกินผู้จัดการร้านจริงๆ

 

เราออกจากที่พักกันเช้าหน่อย เพราะวางแผนว่าจะไปเที่ยวเหมืองทองคำและสวนสัตว์เปิดในย่าน Ballarat ก่อนจะตีรถกลับเข้าตัวเมืองเมลเบิร์น ซึ่งกำหนดการที่วางไว้จะต้องไปถึงตัวเมืองก่อน 4 โมงเย็น เพราะ “พี่บี” ต้องทำงานที่ร้านต่อ

 

ขึ้นรถปั๊บผมก็หลับปุ๊บ นอนซบตัก “นู๋แนน” รู้สึกสบายจัง hehe~

 

มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนใกล้ถึงสวนสัตว์ ได้ยิน “พี่บี” บอกไอ้ “เจ” ว่า “คราวนี้ละมึงได้กราบจิงโจ้สมใจแน่”

 

เข้าไปข้างในสวนสัตว์ปรากฎว่า... จริงครับ!!! 

 

จิงโจ้ ระรานตา กระโดดกันเกลื่อนสนามหญ้า

 

แต่ๆๆ  หน้าตาของจิงโจ้แต่ละตัวไม่น่าพิสมัยเหมือนในรูป หรือจิงโจ้ตัวอื่นๆ ที่เคยเห็นเลย

 

“นู๋แนน” ถามผมว่าทำไมจิงโจ้หน้าตาเหมือนติดยาเลย

 

...ซึ่งก็จริงครับ หน้าตาของมันดูซึมกระทื่อ

 

หลังพวกจิงโจ้เห็นเราเดินเข้าไปพร้อมกับถือถุงอาหารที่อยู่ในมือ พวกมันก็พากันคืบคลานเข้ามา(แทนที่จะกระโดด) พร้อมเอามือเกลี่ยๆ ขาทำหน้าละห้อย หวังเรียกความสงสารจากเรา ดูท่าทางแต่ละตัวหิวโซมาก บางตัวถึงขนาดงับถุกกระดาษที่ใช้ห่ออาหารไปกินซะงั้น

 

ขนาดผมเองยังไม่กล้าเอาอาหารวางไว้บนมือ เพื่อป้อนใส่ปากมันเลย กลัวมันจะงับมือเข้าให้ ก็ดูหิวโซซะเหลือเกิน

 

ส่วน “นู๋แนน” ไม่ต้องพูดถึง ขานั้นกลัวมากๆ จิงโจ้กระโดดมาใกล้ทีก็กรี๊ดที

 

แต่สำหรับ “เจ” ผู้ประกาศตัวว่าจะกราบจิงโจ้หากได้เห็นตัวเป็นๆ ดูจะ enjoy กับการให้อาหารจิงโจ้เสียเหลือเกิน 

 

พวกเราจึงทวงสัญญาที่เจให้ไว้!!!

 

“ไอ้เจ” สวนกลับมาว่า “พี่... นี่มันจิงโจ้เลี้ยงนะ จะให้ผมกราบได้ไง”

 

“เจ้าโนว” จึงสวนกลับไปทันควันว่า “แล้วมันไม่ใช่จิงโจ้หรือไง”

 

“เอาก็เอาว๊ะ” ไอ้เจบอก

 

ซักพัก “เจ” ก็คลานเข้าไปหาจิงโจ้ฝูงหนึ่ง พร้อมกับล้วงอาหารมาวางไว้บนฝ่ามือ พอจิงโจ้คลานเข้ามาใกล้ๆ เจ้า “เจ” จึงเทอาหารกองไว้ข้างหน้าก่อนบรรจงก้มลงกราบ ท่ามกลางสายตาฝรั่งที่อยู่ละแวกนั้น เรียกเสียงฮาจากเพื่อนๆ ได้ตรึม นึกแล้วยังขำไม่หาย ฮาๆๆ

 

สำหรับสวนสัตว์ที่นี่ นอกจากจิงโจ้กับหมีโคล่าแล้ว แล้วไม่มีอะไรที่สู้สวนสัตว์ในเมืองไทยได้เลย... ยืนยันว่า สวนสัตว์บ้านเรา “เจ๋ง” กว่าเยอะครับ

 

ออกจากสวนสัตว์เรามุ่งตรงสู่ เหมืองทอง ซึ่งเป็นสถานที่ๆ ผมอยากไปมาก เพราะที่นั่งจำลองบ้านเมืองในสมัยก่อน เป็นสมัยเดียวกับในยุคคาวบอย                                                                           

                                                                  NuNan In Melbourne 4

                       

 

เข้าไปข้างในแล้วรู้สึกประทับใจมาก เหมือนเข้าไปอยู่ในเมืองคาวบอยยังไงอย่างนั้นเลย มีการจำลองความเป็นอยู่ของคนในสมัยนั้น ทั้งบ้านผู้คน โรงแรม โบรถ์ บาร์ ร้านขนมปัง หรือแม้แต่ ลานโบว์ลิ่ง แถมตอนกลางคืนยัง

มีโชว์ต่างๆ มากมาย เพียงแต่เราไม่ได้อยู่ดูจนถึงโชว์ เพราะอย่างที่บอก เราต้องกลับเข้าตัวเมืองก่อนสี่โมงเย็น

 

โชคไม่ดีที่ฝนดันตกซะ จึงถ่ายรูปเก็บภาพความประทับใจได้แค่นิดเดียว แต่ภาพที่ชอบสุดเป็นภาพที่ “นู๋แนน” ใส่หมวกฟาง ซึ่งยืม “เจ” มา ...ดูแล้วเข้ากับบรรยากาศของเมืองจริงๆ

 

NuNan In Melbourne 4

 

 

ฝนเริ่มตกหนักมากขึ้น เราจึงต้องลี้ภัยหาที่หลบฝน ก่อนตัดสินใจเดินทางกลับ เพราะกลัวเข้าเมืองไม่ทันก่อนสี่โมงเย็น

 

พวกเราเดินทางถึงเมืองตามเวลาที่แพลนเอาไว้... หลังจากนั้นแวะบ้าน “สาวโนว” เพื่อฝากสัมภาระบางอย่าง ซึ่งผมกับ “นู๋แนน” ยังมีพลังเหลือเฟือ จึงพากันไปเดินเล่นในตัวเมืองอีกซักพักก่อนจะกลับบ้าน

 

...ระหว่างนั้นผมเห็นสายรุ้งดวงใหญ่ จำได้ว่าเคยเขียนไดอารี่เรื่อง “สายรุ้ง ณ เมลเบิร์น” แล้ว “พี่ปู” สุดสวยขาประจำของชาวไดอารี่ มาเขียนคอมเม้นท์ว่าอยากเห็นสายรุ้ง และ แม่สายรุ้ง ของผม  ...ผมจึงจับ “นู๋แนน” ถ่ายรูปคู่กับสายรุ้งดวงนั้น

 

เป็นครั้งแรกที่ผมถ่ายรูปสายรุ้ง... ตอนแรกถ่ายออกมาไม่เห็นสายรุ้งเลย จึงตัดสินใจปรับระบบกล้องเป็น แมนนวล แล้ววัดแสงที่ท้องฟ้า โดยใช้ระบบแฟลชเข้าช่วย ซึ่งความจริงผมไม่ค่อยชอบใช้แฟลชในการถ่ายรูป เพราะภาพที่ออกมาจะดูแข็งๆ แต่ถ้าไม่ใช้ตัวแบบจะมืด จึงจำเป็นต้องใช้ แฟลช เข้าช่วย ภาพที่ออกมาจึงเป็นเช่นนี้

                                     

                             NuNan In Melbourne 4

 

เดินเล่นในเมืองซักพัก ชักล้าๆ จึงตัดสินใจกลับบ้านเพื่อพักผ่อนเอาแรง เพราะอีกวันยังต้องตื่นแต่เช้า มีโปรแกรมไปเที่ยวงาน Tulip Festival กับเพื่อนๆ ที่โรงเรียน

 

เป็นอันว่าจบทริป Grampians ซึ่งต้องบอกว่ามันส์จริงๆ ครับ!!!

 

สำหรับทริปนี้ ขอขอบคุณ...

 

“พี่บี” ผู้จัดการร้าน ซึ่งเป็นธุระจัดการให้กับพวกเราในทุกๆ เรื่อง

 

“พี่ลี่” ที่ชี้ทางสว่างคอยเตือนสติ ไม่ให้พวกเราทำอะไรที่เกินตัว

 

“สาวโนว” ที่ช่วยดูแลเทกแคร์ “นู๋แนน”

 

“เจ” ผู้ให้ความบันเทิงกับพวกเราทุกคน

 

สุดท้ายที่ขาดไม่ได้ คือ “นู๋แนน” ผู้อยู่เคียงข้างคอยดูแลเทกแคร์และมอบความสุขให้กับผมตลอดการเดินทาง

 

อยากบอกว่า... ขอบคุณจริงๆ ครับ!!!

 

     Share

<< NuNan In Melbourne (3)NuNan In Melbourne (5) >>

Posted on Fri 2 Oct 2009 9:39

ขอบคุณจริงๆ ที่ได้อ่านเรื่องราวดีๆแบบนี้
n&b   
Sun 4 Oct 2009 11:17 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh