รึจะ “เบญจเพศ” อีกรอบ!!!

 

 

ช่วง 2-3 สัปดาห์มานี้ เวลาที่มีให้กับตัวเองชั่งน้อยเหลือเกิน... แถมยังเจอเรื่อง “ซวยๆ” ตั้งหลายเรื่อง จนคิดว่าตัวเองเข้าสู่วัย “เบญจเพศ” อีกรอบรึเปล่าว๊ะเนี๊ยะๆ ทั้งที่มันเลยวัยนั้นมาหลายปีโขอยู่ แหะๆ

 

เริ่มจากรายงานก่อนเลย ...ตั้งแต่อาจารย์รู้ตัวว่า ตัวเองกำลังมีน้องอีกคน ก็ฉลองชัยด้วยการแจกงานมันทุกอาทิตย์ บางอาทิตย์มีสองชิ้น แถมยังยัดเยียดการสอบให้อีกต่างหาก ...ตั้งแต่เปิดเรียนมาสามถึงสี่อาทิตย์ โดนรายงานไปแล้วหกตัว แถมด้วยการสอบอีกหนึ่งครั้ง

 

โอ้ววว... พระเจ้าจอร์ด  มันเยอะมาก!!!

 

จะเยอะไปไหนเนี๊ยะ...

 

เอาโล่ห์หรือไงครับอาจารย์!!!

 

เรื่องรายงานกับเรื่องสอบยังไม่เท่าไร... 

 

อาทิตย์ที่แล้ว... กลับถึงบ้าน กะว่าจะนอนดูหนังให้สบายใจหน่อยซักวัน ถึงบ้านเก็บข้าวของ ล้มตัวนอนเปิดสวิตท์ทีวี ...ปรากฎว่า พังซะงั้น!!!

 

...ก็ก่อนออกจากบ้านยังเปิดดูอยู่เลย ไม่เห็นมีวี่แววว่าจะพังซักกะนิด  เปิดขึ้นมามีแต่เสียงดัง... วี๊ดดดดด  เริ่มจากเสียงเบาแล้ว ดังขึ้นเรื่อยๆ จนคิดว่ามันจะระเบิดมั๊ยเนี๊ยะ ในที่สุดต้องรีบปิดเพราะกลัวว่ามันจะระเบิดจริงๆ

 

เมื่อทีวีดูไม่ได้ ก็ทำรายงานมันต่อละกัน ทำไปซักพักเริ่มง่วง เลยโดดขึ้นเตียงนอน กะว่าตื่นขึ้นมาค่อยทำต่อ...  พอตื่นมาปุ๊บ เปิดรายงานทำต่อ เจอศัพท์ไม่เข้าใจคว้า talking dict มากดดู  ...ปรากฎว่า พังอีกซะงั้น เมื่อคืนยังใช้มันดีๆ อยู่เลย   ...เป็นไรว๊ะเนี๊ยะ!!!

 

ไม่เป็นไรๆ talking dict ใช้ไม่ได้ ยังมีอินเตอร์เน็ทอยู่ หาศัพท์จากในนั้นก็ได้นิ!

 

เปิดอินเตอร์เน็ทขึ้นมา... กำลังเลือกไปยังเว็ปแปลภาษา เลือกเสร็จ  รอแค่การ Connect

 

...ตึงงง   อินเตอร์เน็ทล่ม... โอ้วววว ก็อตตตต อะไรกันเนี๊ย!!!

 

 อะไรมันจะ “ซวย” ขนาดนี้

 

คิดในใจ... กูจะโมโหใครดีว๊ะ!!!

 

ความผิดตัวเองก็ไม่ใช่  เพื่อนก็ไม่ได้มาเกี่ยวด้วยเลยยย

 

หรือเป็นเพราะ “ดวง”

 

...ใช่แน่เลย เราคงเข้าวัยเบญจเพศอีกครั้ง

 

แต่ไม่เป็นไรทุกปัญหามีทางออก...

 

ทีวีจะซื้อใหม่ก็กะไรอยู่ จะกลับไทยอยู่ในอีกไม่กี่เดือนแล้วนี่ ...ตัดสินใจว่าจะซื้อมือสองราคาไม่กี่สิบเหรียญ ก่อนจะไปซื้อ โทรหาพี่บี(ผู้จัดการร้านอาหารที่ทำงาน) บอกเขาว่า  “พี่ๆ ...เย็นนี้ไปส่งผมที่บ้านหน่อยนะ ผมจะซื้อทีวีเครื่องใหม่ แบกกลับบ้านไม่ไหวอ่ะ”  

 

พี่บีบอกว่า “เฮ้ยยย จะกลับไทยอยู่แล้วจะซื้อทำไม บ้านผมมีอยู่เครื่องหนึ่ง เพื่อนที่บ้านไม่ได้ใช้เอาไปดูก่อน ตอนจะกลับค่อยคืนละกัน”

 

โอ้ววว... ยังพอมีโชคอยู่บ้าง เอาเป็นว่าแก้ปัญหาทีวีไปหนึ่งเรื่อง

 

ส่วน talking dict ...คุยกับ “นู๋แนน” ว่า talking dict พัง... “นู๋แนน” บอกว่าเดี๋ยวจะซื้อจากเมืองไทยแล้วส่งไปให้  ...ตอนแรกผมกะว่าไม่เอาดีกว่าเพราะอีกไม่กี่เดือนก็จะกลับไทยแล้ว แต่เพราะใกล้สอบแถมรายงานยังเยอะอีกมากเลย  ก็บอก “นู๋แนน” ไปว่า ไม่เป็นไรเต็มที่ก็คงยืมเพื่อนใช้ก่อน

 

 

แต่ “นู๋แนน” บอกว่า ยังไงกลับเมืองไทยมาก็ยังต้องใช้อยู่ดี ซื้อใหม่ไปละดีแล้ว ...แล้วเธอก็ยืนยันว่าจะซื้อส่งมาให้ (ทำไมชั่งน่ารักอย่างนี้ละเนี๊ยะ) 

 

สุดท้ายบ่ายวันนั้น “นู๋แนน” ก็ต้องเสียสละแวบออกจากงาน ไปเดินหาซื้อ talking dict เครื่องใหม่แล้วส่งมาให้ผม...  แหะๆ รู้สึกละอายใจจริงๆ ต้องพึ่งพา “นู๋แนน” ตลอด

 

อยากบอกว่า... ขอบคุณ “นู๋แนน” มากๆ  ...กลับเมืองไทยไปจะชดเชยให้ละกันนะคร้าบบบ!!!

 

 

 

 

 

 

 

     Share

<< ความรู้สึกมันบอกว่า... >>

Posted on Tue 3 Nov 2009 8:27

นั่งอ่านอยู่นาน สำลักความสุขนะเนี่ยะ
อ้อมแอ้ม   
Mon 23 Nov 2009 23:06 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh